depremle büyüyen çocuk...

Ben uyurken sen üşürsün...durursun öylece kenarda...ayak yalın baş çıplak...gözde iki damla yaş bakarsın...arkanda dayanamayacağın duvarsız bir yıkıntı...çocuk gözlerinde buz kesen bir yalnızlık anasız babasız...ağlasan da yakarsın gülsen de boncuk gözlerinle...insan olurum o an beni bagrımdan da vursan kafamdan da...çünkü insan olursun o an tüm çaresizliğinle karşımda küçücük çocuk yalnız yarınsız...yarın elini kestiğinde koşacağın annen yerin bağrında hapsolmuşsa onu gömmez ya içine...senin içindeki çocukta düşer çukura bırakma onunla gömülmeye... git oyununu oyna kızdırma adamı..senden bekleneni yap...indir camları...